ആത്മപ്രഹ‌ര്‍ഷം

കാ‌ര്‍വ‌ര്‍ണ്ണം പൂണ്ടിട്ടീപ്പാതയോരത്തു നില്‍പ്പു നീ
കാമിയ്ക്കും പഥിക‌ര്‍ക്കു കുതൂഹലമേകുവാന്‍
‍ആത്മപ്രഹ‌ര്‍ഷത്താല്‍ ചിരിതൂകി നില്‍ക്കും നിന്നെ-
യെന്തുവിളിപ്പൂ ഞാനറിയില്ല സ്വയംപ്രഭേ

വെറുതെ പൂക്കുന്നവ‌ര്‍

വേലിയില്‍പ്പൂത്തവരെന്നാലുമെനിയ്ക്കേ-

റെയിഷ്ടമല്ലോയീ വേലിപ്പരുത്തിപ്പൂക്കളെ

നിന്‍ നീലക്കണ്ണിനൊരഴകായിട്ടൊരു
നീള‌ന്‍ വാലുമതിന്റെ വെളുപ്പും
അഴകലയിളകി വരുമ്പോലുള്ളൊരു
നാരിയ്ക്കുണ്ടാം നിന്നിലസ്സൂയ

മാന‌ത്തൂന്നൊരു ഊഞ്ഞാല്‍

സിംഗ‌പ്പൂരിലെ ദേശീയ സസ്യോദ്യാന‌ത്തില്‍ കണ്ട ഒരു ശില്പ്പ‌ം.







ഊഞ്ഞാല്‍ കെട്ടിയാട്ടാന്‍ മ‌രച്ചില്ലയില്ലാതെ
യെന്നച്ഛ‌ന്‍ കെട്ടിത്തന്നൂ ഒരൂഞ്ഞാലീ മാന‌ത്ത്
ചുറ്റും പച്ചയും പൂക്ക‌ളുമുണ്ടെന്നാലുമിറ്റു
ത‌ണലില്ലാതെയാടുന്നൂ ഞാനീ വെയില‌ത്ത്


(വ‌സന്തതിലകത്തില്‍ എഴുതാനൊരു ശ്രമ‌ം ന‌ടത്തിനോക്കിയതാണ്. ഉമേഷ് മാഷിന്റെ ഗുരുകുല‌ത്തിലെ വ‌സന്തതിലക‌ം പാഠ‌ം നോക്കി എഴുതിയ‌താണ്. തെറ്റിപ്പോയിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ തിരുത്തിത്ത‌രുവാന്‍ ഉമേഷിനോടും മറ്റ് ബൂലോഗരോടും അപേക്ഷ.)

2/Nov/2007

തെറ്റിപ്പോയെന്ന് ഉമേഷ്ജി. :)